Witam, „niestety przepisy te mają zastosowanie wyłącznie w postępowaniach upadłościowych wszczętych po wejściu w życie nowych przepisów. Przy czym decyduje nie data ogłoszenia upadłości a data złożenia wniosku o upadłość”. Wniosek złożyłam 16.04.2021 r., a mimo to syndyk zostawił mi z wypłaty 1860 zł, z przepisu wynika, że powinna zostawić 4(osoby na utrzymaniu włącznie ze mną) X 792 zł =3168 zł i co mam teraz zrobić? Syndyk twierdzi, że działa jak komornik i będzie mi zostawiać 1860 zł co miesiąc. Jak mam „ugryźć” syndyka? Czy syndyk powinien mi wrócić różnicę? Tym sposobem nie zapłacę mieszkania, telefonów i Internetu. Dzieci trzeba wyżywić, ubrać i leczyć za co? Do tego nie będą mogły uczestniczyć w zajęciach zdalnych. I jeszcze jedna kwestia FŚS z zakładu pracy czy podlega zajęciu czy nie?
Panie Michale Hajduk mogę prosić o odpowiedź?
Akt prawny część
„Nad ochronną funkcją przepisów Kodeksu pracy w stosunku do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego
zastanawiał się zaś Sąd Najwyższy w wyroku z 19 lutego 2004 r., I PK 217/03. W uzasadnieniu do tego wyroku
1005937
SN odniósł się również do relacji pomiędzy przepisami Kodeksu pracy oraz Kodeksu postępowania cywilnego
dotyczącymi zajęcia komorniczego i podkreślił, że mimo regulacji zawartych w k.p.c. pierwszeństwo w zakresie
potrąceń z szeroko pojętego wynagrodzenia (wynagrodzenia za pracę oraz świadczeń o charakterze płacowym,
czyli świadczeń pieniężnych, związanych ze stosunkiem pracy, zapewniającym środki na utrzymanie i
zaspokojenie potrzeb pracownika) mają przepisy Kodeksu pracy. W konsekwencji świadczenia te, oprócz
wynagrodzenia w ścisłym ujęciu, podlegają ochronie przed potrąceniami na równi z wynagrodzeniem za pracę,
jako objęte ogólną kategorią wynagrodzenia pracowniczego.
MPiPS: świadczenia socjalne nie mają charakteru wynagrodzenia
Ostatecznie wątpliwości w tym zakresie rozwiało Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej. W stanowisku z 21
czerwca 2011 r. Departament Prawa Pracy MPiPS odniósł się do możliwości prowadzenia egzekucji komorniczej
ze świadczeń zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, uznając potrącenia dokonywane z tych świadczeń za
niezgodne z przepisami prawa. MPiPS wyjaśnił, że świadczenia socjalne nie mają charakteru wynagrodzenia,
czyli należności ze stosunku pracy. Pomoc socjalna ma charakter uznaniowy, a przy jej przyznawaniu stosuje się
kryteria pozapłacowe, wyłącznie socjalne. Natomiast przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, na podstawie
których jest prowadzona egzekucja z wynagrodzenia za pracę, bliżej nie określają pojęcia wynagrodzenia za
pracę, zatem podstawowym kryterium decydującym o zaliczeniu określonego świadczenia do świadczeń objętych
zajęciem na podstawie k.p.c. jest jego powiązanie ze stosunkiem pracy.
Powołując się na ocenę Ministerstwa Sprawiedliwości, właściwego w sprawie interpretacji przepisów k.p.c.,
MPiPS wskazało, że świadczenia socjalne nie powinny być traktowane jako świadczenia związane ze stosunkiem
pracy w rozumieniu przepisów k.p.c. dotyczących egzekucji z wynagrodzenia za pracę. Nie stanowią one bowiem
ekwiwalentu za wykonaną pracę, nie zależą od wyników pracy, jak np. udział w zyskach pracodawcy. Są
przyznawane jedynie na podstawie sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej uprawnionego. Tym samym pomoc
socjalna dla pracownika i jego rodziny nie powinny być traktowane jako składnik wynagrodzenia w rozumieniu
przepisów k.p.c. W konsekwencji więc nie powinny podlegać zajęciu na podstawie przepisów k.p.c.